123 واقعه ناشی ازشیوع مرض گلران از ماه دلو تاکنون ثبت و راجستر گردیده است
داکتر عبدالله فهیم سخنگوی وزارت صحت عامه در یک مصاحبه اختصاصی باخبر نگار وخت ضمن ابراز مطلب فوق علاوه نمودکه از جمله مبتلایان 125 نفر آن تحت تداوی قرار گرفته و11 تن دیگراین مریضان جان های شانرا از دست داده اند.
وی افزود ،وزارت صحت عامه یک تیم صحی که شامل 12 نفر پرسونل صحی میباشد به منطقه اعزام نمود تا به اسیب دیده گان کمک های عاجل را انجام دهند .
به گفته سخنگوی صحت ،کسانیکه به این مرض مبتلا میشوند اکثرا"از ولسوالی گلران و از خانواده های فقیر ، و ناتوان میباشند.
وی علاوه کرد یک تعداد مریضان که امکانات تداوی شان در شفاخانه های هرات است ،در انجا تحت تداوی قرار میگیرند و یک تعداد دیگر که مشکل شان حاد تر است به کابل انتقال داده میشوندو در شفاخانه صحت تحت تداوی قرار میگیرند.
وی همچنان گفت :«به منظورجلوگیری عاجل این مرض یک داکتر متخصص را از مرکز جهانی صحی (ژینو) خواسته و به منطقه اعزام نموده اند که بررسی های علمی موصوف نشان دهنده آن است که فعلا مرض مذکوراز نظر علمی تحت کنترول قرار گرفته است .
عبدالله فیهم اضافه نمود که مرض گلران یک بیماری جهاز هضمی است که جگر را متاثر میسازد . عامل مرض مذکور یک ماده سمی است ، بنام الکلویید پیرولوزدین که در یک گیاه هرزه به اسم چرمک در مزارع گندم میروید. ودر هنگام جمع اوری حاصلات با گندم یکجا شده که درموقع اسیاب با ارد مخلوط می شود و از طریق خوردن نان داخل بدن میگردد . و انسان رابه مرض مبتلا میسازد.
به گفته موصوف این مرض ساری نیست ومختص به افغانستان نیز نمیباشد در هنوستان و اسیا میانه هم دیده شده ا ست نشانه های این مرض نزد مریضان در اغاز بسیار گنگ میباشد و مشخصا"درد ناحیه بطن ، دلبدی ، استفراغ و بی اشتهایی از علایم ان می باشد اما زمانی که مرض کاملا" بیشرفت می نماید نزد مریض اماس سریع و شدید شکم و ورم پا ها نیز پیدا میشود .
طی نیم قرن گذشته چندین باراین مرض در ولسوالی گلران هرات به مشاهده رسیده است که بار اول در سال 1975 بعد از دو سال خشکسالی شدید شیوع نمودکه 25 فیصد نفوس همان وقت ولسوالی را مبتلا ساخته بود . بین سالهای 1999 و 2001 بار دیگر این مرض 400 نفر را مبتلا ساخت که 100 نفر وفیات داشت .
خبرنگار: نصیر احمد صدیقی